Kada se govori o hororu u srpskom filmu, svima ce prvo na pamet pasti jedno ime: Đorđe Kadijević. Njegova ostvarenja se najviše dotiču motiva strave i onoga što se obično ubraja u žanr horora, ali se istakao i kao autor jedne od najčuvenijih i najznačajnih serija koja je snimljena kod nas, a radi se o „Vuku Karadžiću", koja je dobila i značajno evrosko priznanje i priznaje od UNESCOa.

Svojim osobenim autorskim rukopisom, Đorđe Kadijević bavio se pre svega skrajnutim temama naše bliže i dalje istorije kao i mračnijim aspektima srpskog mentaliteta. Obrađivao je temu kontrarevolucije (četništva) na originalan i ideološki neutralan način u filmu „Praznik“, sudbinom malog, nesvrstanog čoveka u vihoru rata, ekranizovao motive iz srpskih epskih pesama u TV filmovima „Čudo i zakletva“, dostojanstveno je na ekran stavio neke od najvećih velikana srpske istorije (Dositej Obradović, Vuk Karadžić, Karađorđe Petrović, Miloš Obrenović...), a svojom kultnom „Leptiricom“ i drugim filmovima strave praktično je začeo bavljenje hororom u srpskoj kinematografiji.


Prilažemo snimak sa tribine o srpskom hororu koja se dogodila 6. marta 2010. godine.

Prvi deo


Drugi deo